بازار يكي از نيازهاي جوامع بشري است كه از ديرباز در شكل هاي مختلف بروز و نمود داشته است.
امروزه بازار به گونه اي كه بر مناسبات اجتماعي و اقتصادي شهرها تأثير مستقيم و بارزي داشته باشد كمتر احساس مي شود و اگر هم وجود دارد بيشتر در قالب بازار سياه و يا شبه بازار صورت مي گيرد كه اين خود يكي از آفت هاي مهم اقتصادي است كه در بخشهاي ديگر اجتماع نيز تأثيرات فراواني را بر جاي مي گذارد.
اگر به بازارهاي سنتي كشورمان نگاهي داشته باشيم مي توانيم نمودهايي از فرهنگ، مذهب، تجربه و تخصص را در آن ها شاهد باشيم. بطوريكه بازار بعنوان يكي از كانون هاي مهم جوامع روستايي و شهري در كنار اماكن ديگر نظير مسجد، حسينيه (ميدان)، حمام و غيره شكل مي گرفته و بسته به حجم و گستردگي و رونق آن بصورت بازار عمومي و يا تخصصي عمل مي کرده است.
امروزه در شهرهاي كشورمان علاوه بر بازارهاي سنتي، بازارهاي نوين در قالب پاساژ و يا در منطقه اي خاص فعاليت مي نمايند كه مركز خريد و فروش كالاهاي مورد نياز مردم بصورت عمده فروشي و خرده فروشي مي باشد كه امكان بررسي قيمتها و كالاها را براي مشتريان آسان مي نمايد.
اما با مقايسه و نگاهي به وضعيت بازار در شهر ميبد، امروزه انسجام و يكپارچگي هدفمندي را در شكل گيري بازار شهر شاهد نيستيم. شايد در گذشته در محلات مختلف شهر بازارهايي سنتي بوده كه امروزه يا تخريب شده و يا بي رونق گرديده است و در شكل و شيوه نوين و امروزي نيز جاي خالي بازار در ميبد كاملاً مشهود است.
بارها براي همشهريان اتفاق افتاده است كه مسافران و ميهمانان و دانشجويان غيربومي جهت خريد، از ما سراغ بازار شهر را گرفته اند كه براي آن پاسخ مشخصي نداشته ايم.
اگر براي خريد پوشاك، كيف و كفش، لوازم خانگي، صوتي و تصويري و غيره به سطح شهر بياييم ناگزير برای كشف قيمتها و انتخاب نوع كالا بايد به مغازه هاي متعددي در جاي جاي شهر مراجعه كنيم و در نهايت بعد از صرف وقت و مسافت زياد راضي نخواهيم بود علاوه بر اين امكان مقايسه نوع، قيمت و كيفيت كالاهاي يك مغازه با مغازه اي ديگر بدليل گسستگي و عدم يكپارچگي ميسر نخواهد شد و همين امر علاوه بر اينكه نظارت دستگاههاي دولتي را با مشكل روبرو نموده، امكان نظارت مردمي را نيز تا حد زيادي غير ممكن ساخته است.
بنابراين بر مسوولان شهر از جمله اداره بازرگاني و بويژه مجامع امور صنفي است كه با تدابيري خاص امكان شكل گيري بازارهاي تخصصي در نقاط مختلف شهر را فراهم آورند. نمونه اي از این گونه بازار را می توان در خيابان طالقاني در حوزه تخصصي طلا و جواهرات شاهد بود و يا در بلوار سعيدي در حوزه عمده فروشي كه البته لازم است با نظم دهي بيشتر و برنامه ريزي مناسب امكان تجميع ديگر واحدهاي صنفي فراهم آيد تا علاوه بر تسهيل رفت و آمد شهروندان و كاهش بار ترافيكي شهر كه ناشي از پراكندگي واحدها و سردرگمي مشتريان است زمينه هاي لازم براي رقابت صحيح و سالم بازاريان همچنين شناخت بيشتر و آسانتر مشتريان از نوع كالا و قيمت ها، به نوعي نظارت مردمي نيز تقويت گردد و شاهد چند نرخي بودن اجناس در مغازه هاي سطح شهر نباشيم.