یکی از ورزشهای پر نشاطی که علاوه بر پرورش جسم و تن آدمی به روح و روان نیز توانی مضاعف می بخشد، ورزش کارته است. این ورزش رزمی علاوه بر اینکه به جنسیت خاصی اختصاص ندارد و زن و مرد می توانند به راحتی در آن به اوج برسند به سن و سال نیز محدود نمی شود و خردسال و بزرگسال می توانند به راحتی با یادگیری فنون و کسب مهارت و تجربه کافی به مدارج بالای این رشته ورزشی دست یابند.

به منظور آشنایی شما خوانندگان گرامی با این ورزش رزمی و جایگاه آن در شهرستان میبد به سراغ احمد علی ابوالحسنی، یکی از مربیان باتجربه میبد رفتیم تا شما را بیش از پیش با این ورزش مفرح آشنا سازیم.

آقای ابوالحسنی از سوابق خود بفرمائید تا خوانندگان بیشتر با شما آشنا گردند؟

احمدعلی ابولحسنی هستم دارای کمربند مشکی دان 5 مربی، داور درجه یک ملی فدراسیون کاراته، مسوول کمیته داوران استان و دارای مقام دوم اولین دوره مسابقات پیشکسوتان کشور.

بفرمائید که چند سال دارید و چه مدت است که به این ورزش مشغولید؟

بنده متولد سال 1343 هستم و قریب 30 سال است که به ورزش کاراته مشغول هستم، همچنین مدت 20 سال است که مسوولیت کاراته شهرستان میبد را نیز به عهده دارم.

وضعیت کاراته را در شهرستان میبد چگونه ارزیابی می کنید؟

کاراته در میبد از جایگاه خوبی برخوردار است و در طول سال قریب 400 نفر کاراته کار تحت پوشش داریم. از عمده افتخارات ما این است که طی سالهای گذشته سالانه حدود 30 نفر قهرمان استان و بین 5 تا 10 نفر قهرمان کشور تحویل جامعه ورزشی میبد دادیم.

شهرستان میبد در زمینه داور، مربی و کمربند رده های بالا وضیعت خوبی دارد و علاوه بر آن پیشکسوتان خوب و سرشناسی در این رشته ورزشی در شهرستان میبد حضور فعال دارند. باید گفت میبد جزء اولین شهرهایی بوده که با کاراته آشنا شده است. ورزش کاراته در کشور از سال 55 رسمیت قانونی گرفت و میبد از سال 59 کاراته کای داشت و دارای باشگاه خصوصی بوده در حالی که در آن زمان خیلی از استان های کشور حتی آشنایی چندانی به کاراته نداشتند. با این سابقه میبد باید جایگاهی بالاتر و بلندتری در کشور داشته باشد.

استقبال خانواده ها از ورزش کاراته چگونه است؟

با توجه به سابقه فعالیت کاراته، متأسفانه خیلی از خانواده ها هنوز کاراته را ورزشی خشن و پرهیاهو می دانند و شاید با شنیدن اسم کاراته، فردی را مجسم می کنند که قیافه ای خشن و قُلدر دارد و بی جهت فریاد می کشد. بعضی از خانواده ها نیز، ورزش کاراته را جهت پرکردن اوقات فراغت فرزندان انتخاب می کنند و در موقع درس و امتحانات فرزندان را از تمرین دور نگه می دارند. این در حالی است که کاراته بعد از 1000 روز تمرین شروع و پس از ده هزار روز تمرین به اوج خود می رسد. کاراته با تواضع شروع و با تواضع پایان می یابد.

در کاراته احترام به دیگران را می آموزیم، یاد می گیریم چگونه در اوج قدرت به فکر ضعیفان بوده و زیر بار زور نرویم. کاراته کار یاد می گیرد همراه با قوی شدن جسم به ذهن و روح و روان نیز بپردازد و چون همراه با جسم، روح او نیز پرورش پیدا می کند خانواده ها نباید نگران تحصیل فرزندان باشند. تجربه شخصی برایم ثابت کرده، هنرجویانی که در طول سال به طور منظم به تمرین می پردازند معدل درسیشان بهتر از سالهای قبل از تمرین بوده است.

از چه سنی می توان این ورزش را شروع کرد؟

کاراته ورزشی  است که سن و سال و جنسیت ندارد. زن و مرد از خردسال تا بزرگسال می تواند به این رشته بپردازند. مثلی است که می گوید: ماهی را هر وقت  از آب بگیری تازه است. اما اگر هدف قهرمانی باشد به نظر من بهتر است از زیر سن بلوغ شروع شود. برای مثال پسرها از سن 15 الی 16 سالگی و دخترها از سن 9 الی 14 سالگی، البته این نظر شخصی می باشد.

در ایام تابستان برای اوقات فراغت دانش آموزان چه برنامه هایی دارید؟

با توجه به اینکه کاراته ورزشی است که از لحاظ تکنیک و حرکات بسیار غنی می باشد و شروع آن (مخصوصا چهار ماه اول تمرین) کمی سخت است سعی می کنیم در تابستان که اوقات فراغت دانش آموزان بیشتر است و مشکلات درسی ندارند آنان را جذب کلاسهای آموزشی کنیم و برای طول سال سازماندهی کنیم.

استان یزد در کاراته چه مقامی دارد؟

استان یزد در کشور از نظر کاراته جایگاه خوبی دارد، در بین هیئت های استان، هیئت کاراته رتبه اول را از نظر مقام و جمعیت بعد از فوتبال دارد و در استان می توان بالاترین و بهترین درجات کمربندی و داوری و بیشترین پیشکسوتان را در خانواده کاراته استان یزد یافت. اما از لحاظ قهرمانی استان یزد که میبد هم یکی از شهرستان های آن حساب می شود به لحاظ آب و هوای و سخت کوشی مردم و با توجه به مشکلات اقتصادی که گریبان گیر کاراته کار در سن بزرگسالی می شود، در سن نوجوانان و جوانان قهرمانان خوبی داریم و همیشه مقام دار کشور بوده و هستند، ولی متاسفانه در رده سنی بزرگسالی همین که با مشکلات زندگی مواجه می شود افت چشمگیری داریم.

میبد نیز پا به پای استان پیش می رود و می توان گفت بعد از مرکز استان بیشترین فعالیت و نیرو و قهرمان را داشته است.

چه توصیه ای برای خانواده ها در مورد ورزش های رزمی دارید؟

خانواده های محترم باید توجه داشته باشند که کاراته یا در کل ورزش های رزمی، به ما می آموزد قبل از اینکه با دیگران یا دشمنان خود جنگ کنیم با نفس خود و کبر و غرور و خودبینی بجنگیم وکسی که بتواند در این جنگ پیروز شود به مقام والایی می رسد که به غیر از خوبی و صداقت در او یافت نمی شود. پیشرفت دیگران پیشرفت اوست. از کینه و حسادت دور است. ورزشی که همراه باجسم، روح را تقویت کند دارای هدف والا و پرورش دهنده انسانی نیکو خواه خواهد بود. خواهشم از خانواده ها این است که در انتخاب مربی فرزندان دقت لازم را داشته باشند، چراکه مربی مانند الگویی برای فرزندان شما بوده و آنان سعی می کنند حتما راه رفتن ساده را نیز از مربی خود تقلید کند.

چه انتظاری از مسوولین شهرستان برای رشد این ورزش دارید؟

ما انتظار آب نداریم، صبوریمان را نشکنند. شهرستان ها و استانهایی را می شناسم که قریب به20 سال بعد از میبد با کاراته آشنا شدند و حال دارای امکانات خوب و سالن های اختصاصی هستند. اما میبد چی؟! با این سابقه فعالیت و حضور چشمگیر هنوز حتی یک سالن اختصاصی برای کاراته نداریم. چند باشگاهی هم که داریم تشکیل شده از یک زیر زمین که هیچکدام از یکصد متر هم تجاوز نمی کند، آن هم از لحاظ فضا، سیستم تهویه و امکانات مشکل دارند. ولی متاسفانه تا حالا فقط شعار دیدیدیم و شنیدیم.

سخن آخر شما چیست؟

خواهش می کنم فقط یک دهم از بودجه ای که خرج می کنند تا یک معتاد را سالم سازند و به جامعه برگردانند را خرج سالم نگه داشتن ورزشکاران و دلگرمی مربیان زحمت کش کنند.